Çocukların Ev Ödevlerinin Başkalarının Yapmasının Zararları

 

Çocuklarının her türlü sorununu çözmek için anne babalar kendilerini sorumlu hisseder. Burada problemin ne şekilde ve ne olduğu yardımcı olunması gerektiğinin bilinmesi önem kazanmaktadır. Anne baba tüm sorunları çözerse, onları gelecekte nasıl bir durum beklemektedir? Mutlaka çocuk ve aile açısından, bu sorunun yanıtı değerlendirilmelidir. Sorunlarını çözerek çocuklar büyürler, onlara bu fırsat tanınmalıdır. Hatta çözülmesi gereken ortamlar özel olarak bile yaratılabilir. Mesela yürümeye yeni başlayan çocuğun düştükten sonra ayağa kalkması, onun için sorundur. Uzaktaki bir objeyi bebeğin almak için uzanması ve başarması; onun için sorunun çözümüdür.

Davranışı, problem çözme desteklemesi gerekirken çocuklarının ödevlerini anne babalar kendileri yaparsa bu süreçten çocuklarını yoksun bırakır.

Dersin bireysel kısmı, ev ödevleridir, eksikleri tamamlamak ve öğrenilenleri pekiştirmek için verilir. Değişik, farklı malzemeler, boyutlu uygulamalara yer verir. Öğrenmenin bu boyutundan çocuk eksik kalmamalıdır. Yetişkinler için belki boya, karton, artık malzemelerle çalışmalar çocuğun altından kalkamayacağı biçimde algılanıp, kendilerince yapılmaya çalışılsa da; öğrenci için bu durum önemlidir.

Sınıfça ortak karar alınıp; yetişkinlerin yapmadığı ödevlerin sınıfa getirilmesi en dikkat edilecek husustur. Sanki anne babaların okullarda ödevleri yarışmaktadır. Yetişkinler, en güzel ödevi yapma ve nota dayalı bir sistem olduğundan ellerinden geleni yapıyor! Ödevler bu şekilde amacına hizmet etmemektedir. Ancak yetişkinler malzemeleri sağlamalı ve rehberlik etmelidir.

Ödev yapmak sorumluluğu beraberinde getirir. Çocukta sorumluluk duygularını gelişmesine destek verir. Çocuğa, anne babanın görevi; sağlıklı bir şekilde ödevlerini yapabileceği ortam hazırlamaktadır.

Anne babanın ödevleri yapması ya da başkasının yapması ödevle ilgili olarak çocuğa hiçbir şey kazandırmayacaktır. Çocuğa rehberlik edilebilir, ancak ödev yapmak asla! Çocuğun özgüveninin zedelenmesine neden olur, ilerideki hayatı için oldukça önemli olan bu kazanımı kazanamamış olur. Başarabilme ve yapabilme duygusunu yaşamasına engeldir. Öğretmen ile çocuk zorlanıyorsa iletişim kurmalı, belki ödevlerde yeniden yapılanma sağlanmalıdır. Çocukların gelişim ve yaşlarına öğretmen de özen göstererek, çocuğun gözünü korkutmayacak derecede ödevler vermeli ve hevesle çocukların yapmaları sağlanmalıdır.

Motivasyon konusunda çocuk desteklenmelidir. Ödevi çocukla birlikte yapmanın gerekliliği ile ilgili anlaşma yapılmalıdır. Ödevler aslında, her çocuğu gelişim düzeyi ve psikolojik yönüne uygun olarak caydırıcı olmadan, başardıkça arttırılarak düzenlenmelidir. Aile, okul ve belki uzmanlar bu noktada işbirliği içinde olmalıdır.

Sınıfta aynı yılın çocukları farklılık yaratmakta; yılın başında ve sonunda doğan çocuklar bir arada bulunmaktadır. Ayrıca buna değişik gelişim düzeylerini, algılama şekillerindeki farklılıkları, duyusal zeka türlerini de eklersek; bireyselliğin ödev yapmada önemli olduğu ortaya çıkar. Verilen ödevleri, tüm bu saptamalardan sonra çocuklarının kendilerinin yapmaları başarı yönünde etkili olacaktır; beklentilerini ödevden karşılayacaktır.

Bu konuda ödev bilinci kazandırmak önemlidir. Kendisine eziyet olsun diye çocuk, ödev yaptığı fikrine sahip olmamalıdır. Neden ödev yapmaya ihtiyaç olduğu çocuklara kavratılmalıdır. Bilgilerin öğrenildikten sonra kalıcı olması ve unutulmaması için beyin çalışmasını ödevlerin desteklediği anlatılmalıdır. Zamanında ödevlerinin yapılmasının önemi üzerinde durulmalıdır.

Çocuklarınızın ödevini kendilerinin yapması dileği ile…

 

 

Benzer Konular

Author: Sevtap Kılınç

Sosyal Medyada Paylaş:

Yorum Yapmak İster Misiniz?

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.