Çocuklarda Kişisel Gelişim

 

Gelişim halimiz hayatımızın her döneminde devam ediyor. Bebeklikten çocukluğa, çocukluktan ergenliğe ve yetişkinliğe kadar hayatımızın her alanında devam etmektedir. Bizlere hayat değişmeyen tek gerçeğin, değişin olduğunu yaşatmaktadır. Bizler için değişim, bazen keyifli iken bazen de sancılı olabilir. Fakat ne olursa olsun her dönem herkes için değişim geçerlidir. Değişimle alakalı temel mesele; pozitif hale değişimi getirebilmek ve bir gelişim haline değişimi sokabilmektir.

Ebeveynlerin yaşam içinde, çocuklarının gelişimine gösterdikleri özeni, kendi kişisel gelişimlerine veremediklerini gözlemleriz. Bunun da farklı sebepleri olabilmektedir. Çok zor bir şekilde yaşanma mücadelesinin geçmesi ve bu mücadele esnasında yaşanan yorgunluklar; yaşam karşısında ebeveynleri zaman zaman isteksiz hale sokabilmektedir. Yaşamlarında ebeveynler kendilerini unutabilmekte ve gereken özeni kendi yaşamlarına göstermemektedir.

Ebeveynler için yapılacak olan birçok küçük şey gözde büyürken; tembellik, üşenme yaşanabilmektedir. Ortaya beğenmeme sorunu çıkabilmektedir. Beğenmeme de küçümsemeyi getirir. Küçümseme, hayat tembelliği ve kolay sıkılma sonuçta ebeveynlerin hayatına hakim olabilmektir. Kendini geliştirmekten çok ebeveynler için kendini bırakıvermek yaşanabilmektedir.

Bunlar ebeveynler dünyasında yaşanırken, çocuklarının yaşamları ile ilgili ailelerin tutumları farklılık göstermektedir. Çocuk, Türk toplumunda çok değerli bir varlıktır. Çocukların kişisel gelişimlerinin dikkate alınmasını, çocuğa verilen değer sağlar. konu çocuk olunca, kişisel gelişime bakış değişmektedir.

Çocuklarının mutlu ve sağlıklı bir hayat geçirmeleri için anne babalar, en iyi şekilde çocuklarının geleceklerini inşa etmeye çalışırlar. Ellerinden geleni yaparak imkânlarının tümünü seferber ederler. Kültürel olarak Türk toplumunda aileler, gelecek inşasının en iyi yolunun eğitimden geçtiğine inanmaktadır. Bazen eğitim sadece okulla kalabilirken bazen de okul dışı eğitimlerle-faaliyetlerle takviye edilir. Ailenin özeni, ilgisi, çocukların alacakları eğitimin niteliklerini belirlemektedir. Kişisel gelişim de bunun bir diğer adıdır. Anne babayla evdeki yaşamla başlayıp kişisel yaşam okulla devam eder.

Kişisel gelişim;

  • Anne babayla geçirilen aktif zaman kişisel gelişimdir.
  • Okulda öğrenilen bilgi kişisel bilgidir.
  • Sosyalleşmeye denir.
  • Aktif olarak spor ve sanatla ilgilenmektir.
  • Aktif olarak bir yabancı dili kullanabilmektir.
  • Meslek sahibi olmaktır.
  • İletişime, farklı kültürlerden insanlarla girebilmektir.
  • Evrensel normlarda Dünya Vatandaşı olabilmektir.

Ancak bilgi çağında günümüzün çocukları büyümektedir. Yerel ve kültürel olan iç içe geçmiştir. Hızlıca teknolojinin geliştiği bir dönemde yalnızca okullu olmak, çocuklarımız için yeterli bir kişisel gelişimi hazırlayamamaktadır. Farklı kanallarla yeterlilik için çocuklarımızı beslemek durumundayız. Peki nelere göre çocuklarımıza hazırlayacağımız kişisel gelişimi oluşturacağız?

Kişisel gelişimde temel iki kriter;

  • Çocukluk çağı
  • Bilgi-teknoloji küreselleşme
  • İletişim potansiyeli her ikisinin de yüksektir.
  • Öğrenmeye her ikisi de açıktır.
  • Her ikisi de aktif ve dinamiktir.
  • Hem yenilikten hem de küresellikten her ikisi de beslenir.

Bu kadar ortak özelliklerinin çok olduğu iki olgunun sentezi de o kadar kolay olmayacaktır. Gelecek dönemin bilgi ve teknoloji iki temel anahtarıdır. Ebeveynler ve eğitimciler çocuklarımızın hayatlarında hep birlikte verimli bir şekilde bu iki olguyu kullanmalıyız.

Çocuklarımızın bilgi ve teknolojiden faydalanmaları ailelerin ve eğitimcilerin ustalıklarına bağlıdır. Bu iki temel unsuru hangi birey, verimli kullanırsa başarı onunla olacaktır.

 

 

 

 

Benzer Konular

Author: Sevtap Kılınç

Sosyal Medyada Paylaş:

Yorum Yapmak İster Misiniz?

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.