Çocuğun Anneden Ayrılma Korkusu: Çocuğum Benden Ayrılmak İstemiyor

Anneden ayrılma korkusu bebeklikten itibaren başlar. Bu her çocukta farklı derecededir. Bazı çocuklar bebeklikten itibaren bunu daha çok hisseder. Bazı çocuklarda ise bu duygu o kadar yoğun yaşanmaz ve hafif atlatırlar. Ayrılık korkusu okul çağında ya da çalışan annelerin çocukların da görülebilir. Fakat bazı çocuklar annesinin işe gitmesini sakin biçimde karşılar. Çocuğa bunu uygun bir dille anlattığınızda çocuk anlar ve durumu kabullenir.

Çocuğun Anneden Ayrılma Korkusu


Bebek için yaşamın ilk yılları anneye bağımlı olduğu dönemdir ve çocuk henüz anneden ayrılmaya hazır değildir. Çocuğun dünyasında anne merkezdir ve anne olmadığında çocuğun dünyası yıkılır. Çocuk anneyi kendine bir güvence görür, annesi olduğunda ona bir şey olmaz, hiçbir tehlike yaklaşamaz gibi hissederler. Kendi bağımsızlığını kazandığı zaman dahi annesini çevresinde görmekten çocuk hoşlanır. Bu durum üç yaşına kadar böyle devam eder. Çeşitli becerilerin kazanıldığı dönem olan üç yaş, anneden ayrılmaya başlanan ve çeşitli sosyal ilişkilerin kurulduğu bir dönemdir. Çocuk bu dönemde arkadaşlık ilişkilerine ağırlık verebilir. Kendine oyun oynamak için arkadaş aramaya başlar. Anneye olan düşkünlük tamamen bitmez fakat eskisine oranla biraz daha azalır. Bazı çocuklarda anneye olan düşkünlüğün azalması daha uzun zaman alır.

Çocuk üç yaşını geçmiş ve halen anneye karşı bağımlı ise anne ve baba tutumunun incelenmesi gerekir. Çünkü aşırı koruyucu tutum sergileyen ebeveynler çocuklarını kendilerine bağımlı biçimde yetiştirir. Çocukta güven duygusu oluşamaz ve büyük bir korku başlar. “annem beni bırakırsa ne yaparım? Annemden ayrılmak istemiyorum” gibi düşünceler oluşabilir.

Bu gibi düşüncelerin oluşmaması için çocuğu özgür bırakmak gerekir. İlk olarak her şeyi ben yapıyım düşüncesini kafanızdan atmalısınız. Çocuğa yaşına uygun sorumluluklar vermelisiniz. Örneğin sabah kalkınca el ve yüzün yıkanması gerektiğini anne çocuğa anlatmalı ve diğer günlerde çocuk kendi başına bu işi yapmalıdır. Aynı şekilde yemek yemek ya da giyinmek gibi işleri çocuğun kendi başına yapmasına izin verilemelidir. “Aman çocuğum sen giyinemezsin, dur ben yemeğini yedireyim” gibi yaklaşımlar yanlıştır. Bu sadece çocuğun size bağımlı yetişmesini sağlar. Böyle bir çocuk annesinin yanından ayrılmayan, annesinin yokluğuna dayanamayan, arkadaş çevresi kuramayan, sürekli ağlayan, mırıldanan, güvensiz ve korkak davranan bir çocuk haline gelir. Bu sadece çocukluk döneminde değil; okul çağında hatta yetişkinlikte dahi böyle devam eder.

Anneden Ayrılma Korkusunu Yenmek İçin Neler yapılabilir?

İlk olarak kararlı ve tutarlı olun. Geri adım atmayın.

Bir yere gidecekseniz çocuktan gizli evden çıkmayın. Bu onda hayal kırıklığına neden olur. Çocuğunuza anlatın, nereye niçin gittiğinizi ve geri döneceğinizi söyleyin.

Okula başladığında ilk günler yanında olun. Onunla sürekli konuşun. Neler yaptığını anlatmasını isteyin.

Çocuğun anne ve babaya bağımlı olmaması için çocuğunuza sorumluluklar verin. Kendi işlerini kendisinin yapmasını sağlayın.

Çocuğunuzu anlamaya çalışın. Onu dinleyin, isteklerine saygı duyun.

Aşırı koruyucu kollayıcı davranmayın. Sürekli çocuğunuzu uyarmayın. Büyüdüğünü ve bazı işleri tek başına yapabileceğini fak edin ve ona göre davranın.

Sürekli yanınızda olmasını istemeyin. Arkadaşlarıyla dışarıda gezmesine oyun oynamasına izin verin.

Benzer Konular

Author: admin

Sosyal Medyada Paylaş:

15 Yorum Yapılmış

  1. bence her zaman çocuklara önem verilmelidir

  2. 5,5 yaşındaki oğluma artık büyüdüğünü, günlük ihtiyaçlarını kendisi karşılaması gerektiğini söylüyorum ve tutarlı şekilde kendi işini kendisi görmesi için fırsatlar yaratıyorum. Arkadaşlık ilişkilerini güçlendirmek için haftanın en az 2 günü, okuldan sonra, arkadaşları ile dışarıda oynamasını sağlıyorum ancak hala beni kaybetme duygusu ve aşırı bağlılık gösteriyor. Bu durum benim hayatımı kısıtlamaya başladı ve bunun sağlıksız olduğunu düşünüyorum.Ne yapmalıyım?

  3. benim kızım benden bir saniye ayrılamıyor ayrılınca şiddetli ağıt kirizi geçiriyor yalan söylüyor gece törörü yaşadık ne yapacagım

  4. BENİMDE 2TANE KIZIM VAR BİRİ 5 DİYERİ 3.5 YAŞINDA BENDEN HİÇ AYRILMADILAR AMA ARTIK YORULDUM BÜYÜK KIZIM ANAOKULUNA BAŞLADI OKULA GİTMEK İSYEMİYOR beni özluyormuş ben onsuz gezmeye gidiyormuşum ama onunla konuşuyorum olmuyor.neyacagımı şaşırdim eşimde yardım etmiyor.

  5. ben annemden 2 aylıkken ayrıldım. 7 yasımdayken ona kavustum. ben anneme halen doyamadım. onu çok seviyorum. ama hala beni bırakacak korkusuyla yasıyorum. o beni bırakırsa bende evden kacarım bıdaha kesınlıkle donmem. annem benı çok sevdığını soyluyor. bu yuzden bana çok karısıyor. zarar gelmesınden korkuyormuş. arkadasıma bıle bakkala bıke gondermıyor. suan 14 yasındayım. doğduğumdan beri çalısan annem hala çalısıyo hala çalısıyoo..:((. onu gunde sadece 3.5 saat ancak goruyorum. anneme çok ama çok duskunum. 1 gunumu bıle onu goremeden yapamıyorum. dusunun yani babamı annemden daha çok seviyorum. annem bazen mesaiye kaldığı zamanlarda babamla evde tek kalıyruz. ben hiç odadan çımıyorum. hep moralım bozuk oluyo. annem olmdıgı zaman.:’ anneler çocuklarını ne olursa olsun(maddi manevi) hiç bırakmasınlar. sonradan hiç iyi olmuyo..çocuk içinde anne ve baba içinde..

  6. benim büyük kizimda bana çok düşkün şüan 5.5 yaşinda oküla başlicak ana okülünda da sorünlar yaşadim bensiz dürmak istemiyor dürsada arkadaşlarinla anlaşamiyor hep şikayet herzaman kizim hatali durumda bü beni üzüyor ve ben yetiştirmekte yanlişlikmi yapiyorüm lütfen yardim

  7. daha önce bu kadar düşkün degildi şindi 3 yaşında 1 aydır anlat samda dinlemeden aglamaya başlıyo başka odaya bile gitsem 2 saniye sonra beni arıyo

  8. Benm kzm 2009 dogumlu hala bensiz 1 saniye bile durmuyo evin icinde bile yanimdan ayrilmio cok yoruldm bazen nefes alamadigimi hissediyorm.allah eksikligini yasatmasin

  9. çocugum babasının yoklugunu hissede biliyor ve bu herkezi mutsuz ediyor

  10. daha 4.5 aylık olmasına ragmen yemek falan yemiyor uyumuyor resmine bakınca resmini seviyor

  11. merhaba oğlum 15 aylık ama gerçekten nefes aldırmıyor yanından ayrılamıyorum ayrıldığım anda krize giriyor kendini sıkıp titremeye başlıyor ne yapıcağımı şaşırdım ancak kucağıma aldığım zaman susuyor.

  12. benim kızım 6 yaşında ben çalışan bir anneyim kızım benim ölmemden çok korkuyor her gece ağlıyor bana sarılıp anlatıyorum ama anlamıyor benim cvp veremeyeceğim sorular soruyor bana ne yapmalıyım.

  13. benim 43 aylık bir oğlum var kendim bir anaokulunda müdür yardımcısıyım geçen eğitim öğretim yılında okula geldi ancak bu yıl benden ayrılmak istemiyor. Her gün tartışma bağrışma ağlama krizleri ben testiciyim ama oğlum testi kırığından içilen su sanki. Bir nevi kendi söküğünü dikemeyen terzi gibiyim. Çok sıkıntılı bir süreçten geçiyorum ve ne yapacağımı şaşırdım. Beni uyut ama sakın yanımdan gitme diye katılarak ağlayıp uyanıyor. Ancak hiç onu uyurken başka bir yere gitmedim ki bunu öğrensin ikimizin ilişkisine çok üzülüyorum çünkü yıpranıyoruz. sevgi ve saygılarımla

  14. Selam benim kizim 5 yasinda herseyi aglayarak istiyor ayrica benim yuzume surekli dokunuyor isin gercegi artok cok sıkıliyorum yuzume dokunmasindan cunku heryerde bunu yapiyor benden ayrilmak istemiyor krese daha once gitti fakat simdi gonderemiyorum okuldan nefret ediyor lutfen yardimci olurmusunuz

  15. Oglum 5 yasinda kirese basladik. Iki gun ben asagida bekledim cok guzel gecti ucuncu gun ogretmen gitmemi istedi eve gidicem oglum seni almaya gelicem dedim kabul etmedi onun haberi yokken eve geldim beni goremeyince okulu yikmis resmen kapiyi tekmelemeler uzerine isemis ayakkabilari dagitmis bi nevi kiriz gecirmis okula gitmek istemedi zar zor ikna ettim ve okula gittik yalniz bu kez yanindan beni hic ayirmadi korkuyorum diyor okulda kalmak istiyor ama benimde yaninda kalmami istiyor ne yapmaliyim

Yorum Yapmak İster Misiniz?

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.