Anasayfa » Çocuk Bakımı, Çocuk Eğitimi, Çocuk Gelişimi, Çocuk Psikolojisi

Anne ve Babanın Çocuğa Karşı Davranışları Nasıl Olmalıdır?

Anne ve babanın çocuğa karşı davranışları, çocuğun gelişiminde çok önemli bir yer tutmaktadır. Çünkü çocuğun hem ilk eğitmenleri, hem de genellikle ilk örnek aldıkları kişiler anne- babaları olduğu için, çocuklarınızın gelişimi üzerinde çok büyük tesiriniz vardır. Onlara karşı davranışlarınız, olnarın iyi yetişmesi için çok önemlidirler.

ANNE VE BABANIN ÇOCUĞA KARŞI DAVRANIŞLARI

Bu yazımızda anne baba çocuk ilişkilerinden bahsetmeye devam edeceğiz. İyi bir çocuk nasıl eğitilir, çocuğun etiğiminde anne baba nasıl bir yol izlemelidir?

Anne ve babanın çocuğa karşı yaklaşımı nasıl olmalıdır?

Çocuk için her zaman anne ve babanın önemli bir yeri vardır. Çünkü çocuk doğumdan itibaren ilk gördüğü kişiler anne ve babasıdır. Çocuk onları örnek alarak kişiliğini kazanmaya ve bulmaya çalışır. Anne ve babanın yanlış tutumu çocuğun yanlış kişiliğe bürünmesini sağlar. Bu yüzden anne ve babanın davranışları, çocuğa karşı yaklaşımı her zaman çok önemlidir. Ebeveynler çocuklarına karşı en doğru yaklaşımı bulmak ve uygulamak zorundadır.

1.      Denetleyici yaklaşım; Bu tür yaklaşımlarda anne ve baba çocuğa karşı şiddet uygulamakta, tehdit ederek ya da bağırarak konuşup, çocukla küserek iletişimi kesip çocuktan sevgiyi esirgeyerek çocuğun tutum ve davranışlarını değiştirmek ve kontrol altına almak isterler. Bu durumda çocuk olumsuz düşüncelere kolayca kapılabilir. Bu düşünceler çocuk üzerinde kötü etkiler oluşturur. Çocuğa yakın ilgi göstermek, sözle veya çocuğa dokunarak sevgi göstermek, onunla zaman geçirip ortak faaliyetler yapmak çocuğun benliğini olumlu yönde onaylayan davranışlardır.


2.      Pasif yaklaşım; Bu yaklaşım denetletici yaklaşımdan çok farklıdır. Anne ve baba çocuğun yaklaşımına ve davranışlarına karşı ilgisiz ve kayıtsız bir yaklaşım sergiler. Böyle bir durumda anne ile baba, hoşgörü ve ilgisizliği birbirine karıştırır. Çocuğa sınırsız özgürlük ve hak tanınır. Bir bakıma çocuğu başıboş bırakır ve çocuğun nerede duracağını belirtmezler. Bu durum devam ettiği takdir de çocuk çevreye zarar verme aşamasına gelebilir.

3.      Koruyucu yaklaşım; Aşırı koruyucu yaklaşımda, anne ve baba çocuğu gereğinden fazla kontrol altına alır. Bu yaklaşım daha çok anne ve çocuk arasında olur. Anne çocuğa çok fazla özen ve ilgi gösterir, onu sürekli koruyarak, çocuğun ihtiyaçlarını anne karşılar. Hatta çocuğun kendi başına yapabileceği şeyler bile anne tarafından karşılanır. Bu da çocuğu kendine güvensiz ve başkalarına bağımlı bir kişi yapar.

4.      Dengesiz ve kararsız yaklaşım; bu tür yaklaşımlar çocuğu olumsuz yönde etkiler. Çocuğun bugün yaptığı bir davranışa ceza veriliyor, ama ertesi gün yaptığı aynı hareket hoşgörü ile karşılanıyorsa, bu çok yanlıştır. Çünkü çocuk bunu anlayamaz ve kararsızlık yaşar. Öncelikle çocuğa ceza veriliyor ise bunun nedeni çocuğa açıklanmalıdır. Hangi davranışın yanlış, hangi davranışın doğru olduğu konusunda çocuğa bilgi verilmelidir.

Anne ve baba çocuğa karşı her zaman olumlu yaklaşmalıdır. Çocukla iyi bir iletişim kurmak için bu şarttır. Öncelikle ebeveynler tutarlı, kararlı ve net olmalıdır. Çocukla konuşmaya başlandığında sadece onunla ilgilenip, başka şeylerle meşgul olunmamalıdır. Konuşurken göz temasına dikkat edin. Öncelikle çocuğun size bakmasını sağlayın. Açık ve net konuşulmalı, çocuktan istenilen şey ona söylenmeli ve bir cevap alana kadar tekrar edilmelidir.

Çocuk her zaman fark edilmek, sevilmek ister. Çocuğu her zaman olduğu gibi kabullenmek, ona değer vermek, onu her konuda desteklemek çocuğun benliğini kazanması için çok önemlidir. Çalışan annenin ise, en büyük sorunudur. Çocuğuna yeteri kadar zaman ayıramadığından suçluluk duygusu duyarlar. Çünkü iş gerginliği, eve gelindiğinde yemek telaşı çocuk için zaman bırakmaz.

Ebeveyn ve çocuk arasındaki sorunların çözümündeki temel ilkeler;

  • İlk olarak çocuğun kendi sorunlarını kendisinin çözmesine fırsat verin. Koruyucu bir yaklaşımla yaklaşmamak gerekir.
  • Çocukla konuşarak, duygu ve ihtiyaçları hakkında karşılıklı iletişim kurmak gerekir.
  • Karşılıklı olarak sorunlara çözüm yolları arayın. Uygun bulduğunuz çözüm yollarını ise kâğıda yazarak değerlendirin.
  • Her zaman çocukla iletişim kurun ve ona sevginizi gösterin. Bu bütün sorunları çözer.


next prev
etiketler:, , , , , , , , , , , , ,
,anne ve babanın çocuğa karşı davranışları (25),anne babanın çocuğa yaklaşımı (21),anne ve baba nasıl çocuk yapar (21),çocukla iletişim (21),anne ve baba nasıl bebek yapar (17)
7 Mart 2010 9.738 okunma 8 yorum yapılmış

8 yorum yapılmış »

  • oğuz :

    gercekten cocuklar için cık yararlı bi yazıydı

  • hatice :

    evet bazen çok şaşırtıyolar çocuk lar neyapacamızı bilemiyoz bizi daha açık aydın latır sanız seviniriz tşk

  • deniz :

    gerçektende güzeldi ve insanın içini kaplayan bir sevgiydi

  • Anonim :

    bu yazı çok güzel net ve açıklayıcı fakat teoride öyle bilinip pratikte sonuç vermeyen durumlar var.bu söyledikleriniz her çocuk için geçerli olmuyor maalesef ben tutum sergileme konusunda kafayı yemek üzere olan bir anneyim yaklaşımım sizin dedıgınız ölçüde fakat yinede sonuc olumsuz çocuguma şiddet uygulamıyorum,tehdit etmıyorum,onu nekadar sevdiğimi sürekli hissettiriyorum,evimizde huzur var,babasıyla annesi arasında cocuga karsı bırlıkte hareket etme var,saygı var sevgi var ….kısacası neyı yapmaması gerektıgını güzel bir dille anlattıgımız halde tam tersını yapıyor….

  • zeynep :

    gerçekten çocuk yetiştirmek çok zor

  • seher :

    ben şuan iki çocuğuma şiddet uyguladım çok pişman oldum kafayı yemek üzereyim hayatımızda sorunlarn bitmedigi gerçegidir herşeye koşamamak herşeyi yetiştirme telaşı biriktirmekteyiz benm bu siteye ziyaret etme sebebim az önce çok tepki verdigim kızımı alamaktan bayılmak üzereydi it gibi pişmanim ona zarar vermek istemedim ama öyle bi an oluyorki gözüm kararıyo onlara kızarken daha ikiside çok kücük bunu yazarken ağlayarak yazıyorum onları çok seviyorum ama sevgimi bi türlü ifade edemeyen bi ebebeyinim yaptıklarımdan dolayı çocuklarımdan çok özür dilerim .

  • aygon :

    merhaba
    bu yazıyı okuyunca dedimki kendi kendime ne kadar doğru ifade edilmiş.benim iki tane kızım var.yaşları 8 ve 9 .ikiz gibi büyüttüm ben onları.çok zor zamanlardı.yaramazlık zaten işleri oluyor .hata yaptıkları zaman aldıkları ceza sadece 1 veya 2 saatlik odalarından çıkmamak oluyor.yaptıkları hatalarından dolayı zaten odalarına kendiliklerinden giderler.nisan ayının başında 1 aylık odadan çıkmama cezası aldılar.sebep okuldan kaçmaları. ikisinide odalarında sorguya çektim ayrı ayrı ikiside aynı şeyleri anlattılar yalan söylemez benim kızlarım zaten.şimdi hala cezalılıar bitmedi daha. çok pişmanlar .yani evlat yetiştirmek dünyanın en zor şeyidir.allah herkeze benim evlatlarım gibi nasip etsin.ikiside pırlanta gibi.

  • canan :

    yazı aydınlatıcı.bunları biliyor ve uygulamaya çalışıyorum.ama babamız uymuyor.olan bana oluyor.önce babalara disiplin.

Yorum yapmak ister misiniz?!

Lütfen yazı ile ilgili yorumunuzu yazın. Yorumlarınız bizim için önemlidir. Yorum yapmak için isterseniz Facebook veya Twitter hesabınızla giriş yapabilir, yorumunuzu paylaşabilirsiniz...